Unutma, büyük savaşlar büyük kahramanlar ister!"
Aslan Mashadov 1951 yılında sürgünde doğdu. Ailesi 1944 yılında Stalin tarafından sürgün edilmişti. Kazakistan’dan evine 1957 yılında 6 yaşında bir çocuk iken döndü. Geleceğin başkanı kariyerine Sovyet ordusunda topçu subayı olarak başladı.
1972'de Tiflis Askeri Topçu Akademisi'nden, 1981'de de Kalinin Topçu Akademisinden mezun oldu. Macaristan'da görev yaptı ve Ocak 1991'de Litvanya milliyetçi bağımsızlık hareketinin bastırılması girişimlerinde Sovyet ordusunda görev aldı - aldığı bu görevden duyduğu pişmanlığı defalarca dile getirdi.
Ertesi sene Çeçenistan’ın Bağımsızlık mücadelesini sürükleyen liderler arasında yer aldı.
1995 yılında Çeçenistan Silahlı Kuvvetleri Genel Kurmay Başkan Yardımcısı görevini yürütürken Cahar-Kale (Grozni) Başkanlık Sarayının savunulmasını koordine ederek Genel Kurmay Başkanlığına yükseldi ve büyük başarılara imza attı.
1996 yılında barış görüşmelerinde ön plandaydı. Her zaman bir nokta da katı oldu; Çeçenistan Bağımsız olmalıydı. 27 Ocak 1997’deki seçimlerde oyların %63’ünü alarak Çeçenistan Devlet Başkanlığı’na seçildi.
Aslan Mashadov. Halkına duyduğu derin muhabbet ve sorumluluk duygusu ile genç yaşta aklaşmış sakallarıyla, daima gülen çehresiyle hatırlanabilecek nadide lider… Aynı zamanda pes etmemeye yeminli mücadeleci bir devlet başkanı. Mashadovu yaşlı amcası, teyzesi ve halasını kaçırıp işkence yaparak yıldıramayacaklarını anladılar ve Çeçenistanı terk etmesi için pazarlık masasına oturdular. Ama umdukları olmadı.
"Ben her Çeçen gibi dinim ve ülkem adına savaşmak için Allaha söz verdim. Sizin pazarlık teklifinizi elimin tersiyle itiyorum. Allah la pazarlık yapan, insanların pazarlık tekliflerine aldırış etmez."
Mashadov, tek taraflı ateşkes ilan ederek barış yolunda ılımlı adımlar atmıştı. Ancak Rusya Aslan liderin açtığı barış yolunu bombalamayı tercih etti. Öncelikle savaşa mecbur bıraktı ardından da terörist muamelesi yaptı.
Mashadov, çeçenistanda yaşanan bunca zulme rağmen Rusya ya hiçbir baskı uygulamayan, üç maymunu oynayan Müslüman kardeşlerine kızıyordu…
"İki taraf da ağır kayıplar veriyor. Bunun sorumlusu biz değiliz, bundan sonrada akacak kanın sorumlusu işgalciler olacaktır. Bizi üzen Rusların saldırıları değil… Bizi üzen İslâm dünyasının vurdumduymazlığı, dünyanın sessiz oluşudur…. Bizi ya anlamıyorlar, ya da anlamak istemiyorlar. Bir gün anlarlar, amma inşallah çok geç olmaz".
Savaşın sivillerle olmayacağını biliyordu. Bu yüzden ele geçirdiği 60 kadar esiri "zavallı çocuklar. Bunlar bizim esirimiz olamaz." diyerek annelerine geri teslim ediyordu. İşte acımasız Ruslarla aralarındaki fark da buydu. Onlar Müslüman çocukları düşmanları, Mashadov ise masum insanlar olarak görüyor onlara zarar vermeyi bırakın yemeğini bile paylaşıyordu.
Rus bu anlar mı yufka yürekten, insaniyetten, Allah korkusundan? Yapacaklarını yine yaptılar. Mashadov 8 Mart 2005 günü barış görüşmesi adıyla kendisine her türlü teminatın verilmesiyle, akan kanın durması arzusuyla onlarla görüşmeyi kabul etmişti. Fakat Rusya ihanet etmeyi yine sürdürdü ve bu kahraman, halkına düşkün lideri barış masasına çağırarak Rusya iç istihbarat teşkilatı FSB özel birliklerinin gerçekleştirdiği bir operasyonla ona pusu kurdular. onu esir almak istediler. Fakat Mashadov onlarla çarpıştı ve Allah için özgürlük için sürdürdüğü kavgasında 54 yaşında halkına ve mücahidlere adeta bir mesaj bırakarak şehadete kavuştu
Bu son Olay bir defa daha gösterdi ki; Ruslar barış istemiyorlar. Emparyalist rusyanın faşist başkanı bir vampir gibi kana doymuyor. O nun yaşaması için kan gerek, bu kimin kanı olursa olsun.
Biz düşmanımızı artık daha iyi tanıyoruz ve onlarla anlayacağı dili konuşacağız Ümit ederiz ki Müslümanlarda bizim nasıl bir zulme uğradığımızı anlarlar!
SENİN ŞEHADETİN BİZİM YOLUMUZU AYDINLATACAK!..
